پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله براى زنان و دختران خود قرار فرموده است ، بوده باشد . « 1 » و سرّ اين ، آن است كه مهر هريك از حور العين از هريك از تكبير و تحميد و تسبيح و تهليل و صلوات صد مرتبه است . « 2 » و بسيار كم ايضا نباشد ؛ چون‌كه جناب امير عليه السّلام فرموده‌اند كه مكروه مىدارم آن‌كه مهر زن كمتر از ده درهم باشد تا آن‌كه شبيه به مهر زانيه نباشد . « 3 » و اگر به قدرى كه طرفين به آن راضى مىشوند ؛ باشد ، پس لااقل مهر و صداق آن را به همان‌قدر كه قدرت او است و نيت دادن آن را دارد قرار دهد « 4 » ، بلكه قبل از زفاف و دخول ، مهر او را بالتمام يا قدرى از آن را تسليم او نمايد . « 5 » و طمع در گرفتن و بخشيدن آن ننمايد كه موجب ذلت او و دلشكستگى زن مىشود و از سباب گسيختن رشتهء مودت است ، مگر اين‌كه به رغبت تمام و از روى طيب نفس خودشان كه بسيار نادر است بدهند و ببخشند ؛ چنان‌كه خداوند فرموده است كه وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً « 6 » . و در عروسى اخراجات فاسده كه زياده بر وليمهء شرعيه است و همگى اسراف و بر خلاف رضاى خداوند و از روى تفاخر و تكاثر است و ساير لهو و لعب‌هايى كه زياد بر قدر اشاعت و اجهارى است كه عقلا و شرعا در عروسى مطلوب و ممدوح است و از سيرت اهل لهو و لعب و غفلت و غرور و از عادت ابناى جهل است نكند كه موجب بىخيرى و بىبركتى است و عاقبت امر مزاوجت او مبدل به مقاطعه و نحوست و تلخى معيشت مىگردد . و جاى وليمه ، وقت عقد يا وقت زفاف است و حدّ آن ، چنان‌كه در حديث نبوى است ، دو روز است ، چون‌كه فرموده‌اند كه روز اول حق و دويّم معروف و سيّم ريا و سمعه است . « 7 » و بعد از آن‌كه عقد مواصلت به عمل

--> ( 1 ) . همان ، ص 375 و 376 ، باب السنّه فى المهور . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . علل الشرايع ، ج 2 ، ص 501 ، باب 263 ، ح 1 ( چاپ مكتبه الداورى ) . ( 4 ) . در مورد مهر كه تراضى كنند ، ر . ك : اصول كافى ، ج 5 ، ص 378 ح 1 . ( 5 ) . التهذيب ، ج 7 ، ص 357 ، رقم 1452 . ( 6 ) . نساء : 4 . ( 7 ) . إتحاف السادة المتّقين ، ج 5 ، ص 350 و غزالى ، احياء علوم ، ج 2 ، ص 42 .